Blog Twente

Laatste ontwikkelingen in Twente over de RUD-vorming!

  • Tot Ziens!

    Cora Smelik 21-07-2017
    Tot Ziens!

    Gisteren heb ik samen met Kirsten de  Bone afscheid genomen van de RUD Twente. We zijn overladen met cadeaus en mooie woorden. Via deze weg wil ik graag iedereen bedanken voor de afgelopen 3 jaar bij de RUD Twente. Ik heb veel geleerd en bijzondere mensen mogen ontmoeten.

    Ik kan me herinneren dat we drie jaar geleden, in juni 2014, een druk bezochte medewerkersdag hadden in het mooie Borne. Een fijne manier voor mij om kennis te maken met het netwerk. De dag werd afgesloten met een orkest in de grote zaal. De spelers van het orkest, dat waren wij zelf, onder leiding van mevrouw Beukenoot. Wat me is bijgebleven van dit gezamenlijke muziekstuk, is dat het belangrijk is om tijdens het bespelen van je eigen instrument goed naar elkaar te luisteren.  Het anticiperen op het spel van anderen is belangrijker  dan het stug blijven doorspelen op je eigen instrument.  In de loop der jaren heb ik gezien dat het in het netwerk soms bijzonder goed lukte om naar elkaar te luisteren.  Als het over de vakinhoud ging, waren de professionals gedreven en coöperatief om samen mooie dingen te doen. Op de momenten dat het minder goed ging in de samenwerking, kwam dat volgens mij doordat we even vergaten om echt naar elkaar te luisteren. Mijn tip; laat soms je mening even helemaal los en kijk naar de waarde van de invalshoek van de ander.

    Op dit moment zitten jullie midden in een onrustige transitie naar een gemeenschappelijke regeling. Ik wens jullie allemaal alle goeds toe voor nu en in de toekomst.  Zoals Ellen Nauta, onze voorzitter, gisteren zei; als we constructief samenwerken kunnen we samen zoveel meer zijn dan de som der delen!

    Cora Smelik

  • Van een afstand zie je het beter

    Cora Smelik 09-06-2016
    Van een afstand zie je het beter

    Soms helpt het om letterlijk afstand te nemen en dingen vanuit een ander perspectief te bekijken.

    De Provincie Overijssel voert een aantal keer per jaar vanaf vliegveld Teuge een inspectievlucht Milieu uit. Op woensdag 2 juni had ik het voorrecht om samen met Frank Stam en Stef van der Zee een inspectievlucht boven Twente mee te mogen maken. Een hele bijzondere ervaring! Het Twentse landschap is vanaf de lucht prachtig en de objecten zijn heel scherp te zien. De piloot is een ouwe rot in het vak die Overijssel op zijn duimpje kent en zonder kaart en navigatie direct de route kan vinden. De toezichthouders hadden een tiental locaties opgegeven waar we overheen zijn gevlogen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan mogelijke illegale bomenkap of inrichtingen waarvan het vermoeden bestaat dat ze de opslag van hun afvalstoffen niet conform de regels hebben uitgevoerd.

    De piloot vindt het een leuke uitdaging om goed laag over te vliegen zodat Frank met zijn fototoestel een mooi aantal plaatjes kon schieten. Ik was trouwens wel blij dat ik over het algemeen geen last heb van evenwichtsstoornissen of wagenziekte, want tijdens zo’n vlucht worden heel wat draaibewegingen gemaakt.

    De oogst is een flink aantal luchtfoto’s die de toezichthouders kunnen gebruiken bij de onderbouwing van hun rapport van bevindingen. Soms is het resultaat van de vlucht wel heel erg direct: Frank vertelde me dat het wel eens is voorgekomen dat nog op de dag van de inspectievlucht een mailtje bij de toezichthouder binnenkwam waarin de betrokkene aangaf dat hij zo spoedig mogelijk zijn opslag op het erf beter zou gaan regelen. Tsja, zo’n vliegtuigje laag over hoor je natuurlijk wel goed overkomen!

    Moderne middelen helpen dus bij toezicht. Er wordt alweer nagedacht over andere technische middelen: ik ben er van overtuigd dat het werken met drones in de toekomst een normaal hulpmiddel bij toezicht gaat worden. De provincie is bijvoorbeeld al van zins om een kleine pilot uit te voeren met drones. Het voordeel van drones is namelijk, dat die ook metingen kunnen doen; een mooi stukje innovatie dat ons zeker verder zal helpen in het vakgebied.

     

  • Rondje langs de velden: kennispunten

    Cora Smelik 17-05-2016
    Rondje langs de velden: kennispunten

    De afgelopen maanden heb ik aan bijna alle kennispunten een bezoek gebracht. In het krachtenveld van alle gesprekken over structuur en reorganisatie is een goed gesprek over situaties en dilemma’s die jullie tegen komen in het veld een welkome afwisseling.

    "Dit is precies waarvoor de RUD is opgericht!" bedacht ik me toen ik de gesprekken volgde over de grootste risico’s op het gebied van handhaving, het gebruik van checklists, inventarisatie van opleidingswensen en hoe om te gaan met adviesbureaus die vergunningaanvragen over de schutting gooien.

    Samen mooie processen en checklists ontwerpen, sparren met elkaar over dilemma’s op de werkvloer en elkaar scherp houden op de nieuwste wet- en regelgeving voegt waarde toe aan jullie werk. Ik ben onder de indruk van de betrokkenheid en professionaliteit die ik heb aangetroffen bij de medewerkers.

    Wat voor concrete dingen houd ik over aan de bezoeken aan de kennispunten?

    Les 1: communiceer, communiceer, communiceer. Soms is het verleidelijk om óver elkaar te praten, maar alleen door mét elkaar te praten kom je samen verder.

    Les 2: Los knelpunten op en beloon goede ideeën door ze direct samen op te pakken

    Les 3: Fouten maken mag! Als er in een kennispunt of binnen een groep collega’s de sfeer bestaat waarin je je kwetsbaar durft op te stellen, kan iedereen leren van de dingen die niet optimaal lopen. Want wie geen fouten maakt, maakt over het algemeen helemaal niets.

    Les 4: Val medewerkers niet te veel lastig met procedures en gedoe om het werk heen.

    Nu deze indrukken nog vers zijn, is het van belang om er ook direct wat mee te doen. Daarom ga ik samen met de ICS en de andere collega’s een aantal zaken oppakken:

    Er vindt een voortdurende inventarisatie plaats van behoeften die er zijn op het gebied van opleidingen en trainingen. Bij voldoende vraag gaan wij als ICS de cursus of opleiding centraal organiseren waardoor de kosten omlaag kunnen. Goede voorbeelden hiervan zijn de cursussen rond de thema’s asbest, activiteitenbesluit en afvalstoffenregistratie AMICE. In de komende maanden bieden we ook workshops aan alle medewerkers over de scheidslijn tussen grondstoffen en afvalstoffen.

    We gaan op een aantal risicovelden een project (opnieuw) opstarten om een impuls te geven aan de handhaving. Denk hierbij aan Asbest, Co-vergisting, Luchtwassers, AVI-slakken.

    Knelpunten in de RUD-processen kunnen bij ons worden gemeld waarna we er mee aan de slag gaan om ze op te lossen of om nadere uitleg te geven.

  • Met de laarzen in de modder

    Cora Smelik 17-02-2016
    Met de laarzen in de modder

    Het is wat koud en winderig als ik met Conrad Moormann naar de parkeerplaats loop om samen naar een controle te gaan bij een varkenshouderij. In het gemeentehuis van Hof van Twente heeft hij mij het dossier laten zien: “Dit is echt een leuk bezoek voor jou om mee te lopen, omdat alle aspecten van een milieucontrole bij dit bedrijf voorkomen. Zo staat er een luchtwasser en we moeten kijken of de mestpannen aan de juiste voorwaarden voldoen.”

    Keukentafelgesprekken is een geliefde term in het sociale domein, maar ook iedere milieucontrole begint met een keukentafelgesprek met de agrariër. Onder het genot van een kop koffie worden de plattegronden en vergunningen doorgenomen, terwijl 2 peuters de keuken in- en uitrennen. Ze vinden het bezoek wel interessant, geloof ik.

    De agrariër vertelt dat het moeilijke tijden zijn in de varkenshouderij. De prijs per big is aanzienlijk gedaald. Je moet steeds meer biggen fokken om de omzet op peil te houden, maar de financiële ruimte om te investeren is er niet. En dan zijn de regels en voorwaarden ook nog eens heel ingewikkeld. Conrad vraagt of er in de nieuwe stal een muurtje of hek bij de mestpannen staat, zodat de uitwerpselen maar op een beperkt gedeelte kunnen terechtkomen. Dat lijkt niet het geval en de man reageert wat verschrikt; volgens de adviseur en de leverancier voldeden de stallen toch echt aan alle voorwaarden! Rustig legt Conrad uit dat de leverancier het dan waarschijnlijk op een andere manier heeft geregeld; we gaan wel even ter plekke kijken en inmeten.

    Voordat we de stallen in mogen, trekken we laarzen en overall aan. Bij sommige varkenshouderijen schijnt zelfs een douchebeurt verplicht te zijn voordat de stal wordt betreden. Gelukkig blijken de mestpannen onder een verlaagd stukje te liggen. Conrad meet tot 3x toe precies na hoe groot het oppervlakte is waar emissie wordt veroorzaakt door de uitwerpselen van de zeugen. Gelukkig valt het allemaal nét binnen de kaders; daar zal de leverancier dan blijkbaar toch over hebben nagedacht.

    De agrariër is goed op de hoogte van de wet- en regelgeving en heeft de stallen goed op orde. Ik vind het er ook opvallend schoon. Omdat de luchtwasser soms een storing heeft, spreekt Conrad toch een hercontrole af.

    In het kennispunt is afgesproken dat er bijzondere aandacht nodig is voor de luchtwassers in stallen omdat het lezen (en de interpretatie) van de gegevens van de elektronische  monitoring over het algemeen geen prioriteit heeft bij de agrariërs. Onbekend maakt onbemind, uitleg hierover tijdens bezoeken neemt koudwatervrees weg. En een luchtwasser die door storingen langer uitstaat, vormt een risico voor de leefomgeving door de hoge uitstoot van ammoniak die dan vrijkomt.

    In de auto terug stipt Conrad nog een aantal zaken aan waar je als toezichthouder zo tegenaan loopt. Het heeft mijn beeld over ons RUD-werk echt verrijkt, en dat smaakt naar meer. Ik neem me voor om ieder kwartaal met een vergunningverlener of toezichthouder mee te lopen. In het brede palet van onze werkzaamheden valt nog genoeg te ontdekken. Suggesties zijn dus van harte welkom!

  • Onder de Kerstboom

    Cora Smelik 05-01-2016
    Onder de Kerstboom

    De kerstboom is alweer opgeruimd bij mij thuis. Gek eigenlijk; meteen voelt de huiskamer kaal, en de hoek waar de kerstboom stond lijkt ineens zo donker. Meteen maar even een nieuwe vloerlamp besteld om de donkere dagen na kerst door te komen: voor alles is een oplossing!

    Onder de boom nadenken over het afgelopen jaar is een goede gewoonte van me geworden. De periode biedt rust om je bezig te houden met de geliefden om je heen. Dat geeft ook een ander perspectief voor reflectie.

    Als ik me de laatste maanden van de RUD Twente voor de geest haal, zie ik vooral allerlei mensen voor me die keihard werken. Ondanks de onzekerheid voor de toekomst is de inzet enorm hoog. Ik zie ook de ingewikkelde context waarin we zitten. De inzetprocedure is nauwelijks nog afgerond of we moeten alweer over een nieuwe organisatievorm gaan nadenken. In deze periode is de verleiding groot om vanuit verschillen te denken. Tegelijk is het belang van het denken gezamenlijkheid alleen maar groter in deze vormingsfase. Wat bindt ons nou eigenlijk? Ik merk steeds weer dat we vanuit de inhoud weer vaste grond vinden in het labyrint van meningen en opvattingen. Praten met medewerkers over hun dagelijkse werk loont, zo blijkt ook uit de eerste bijeenkomsten van de platforms vergunningverlening en handhaving.  De verbinding ontstaat op moment dat je inhoudelijk echt waarde kunt toevoegen aan elkaar. En dan maakt het eigenlijk ineens niet zoveel meer uit bij wij je in dienst bent, of je dezelfde werkgever hebt. Verschillen verrijken elkaar dan juist. In ons netwerk kun je 14 oplossingen tegenkomen voor 1 gedeeld probleem. Vaak liggen die oplossingen dicht bij elkaar, maar kunnen ze samengevoegd net dat beetje meerwaarde bieden.

    Mijn voornemen voor 2016 is om de inhoudelijke samenwerking aandacht te geven. Want alles wat je aandacht geeft groeit.

    Ik wens jullie allemaal een sprankelend 2016 toe!

     

     

  • De RUD Twente is een blijvertje!

    Cora Smelik 12-10-2015
    De RUD Twente is een blijvertje!

    De Tweede Kamer heeft gesproken en is in september 2015 akkoord gegaan met het wetsvoorstel VTH. Het betekent dat de netwerk-RUD’s zich uiterlijk 1 januari 2018 moeten hebben omgevormd tot een openbaar lichaam. Betekent dat het einde van de RUD Twente? Integendeel! In de wet staat namelijk ook dat het bestaansrecht van de RUD’s en het Basistakenpakket nu wettelijk verankerd gaan worden. 

    Het hoofddoel van de RUD Twente is: professionals zorgen samen voor een hoogwaardige verbetering van de fysieke leefomgeving. Vakmensen willen niets liever dan de mooiste dingen maken, dat heb ik de afgelopen anderhalf jaar bij alle medewerkers kunnen zien. We kunnen hier ook na 2018 mee doorgaan. We gaan dat alleen in een andere constructie doen.

    Ons netwerk gaf ons een innovatieve samenwerkingsvorm waarin we dit waar wilden maken. Nu gaan we teruggrijpen naar een meer klassieke organisatievorm. Het is echter nog steeds mogelijk om op een moderne manier gestalte te geven aan ons vakgebied.  Een moderne vertaling van het organiseren vanuit het Rijnlandse model is: organiseren vanuit vakmanschap, verbinding en vertrouwen. Vakmanschap is nodig om mensen in te zetten die ook echt iets kunnen. Vertrouwen om werk over te laten aan ander die ergens net wat beter is dan jij bent, en verbinding om er samen nog iets mooiers van te maken. In je eentje ben je soms sneller, maar samen kom je verder.

    De noodzaak hiertoe is eigenlijk groter dan ooit. Nieuwe tijden vragen om een andere manier van werken. Van de zomer is namelijk ook de nieuwe omgevingswet goedgekeurd door de Tweede Kamer. De wet die een streep zet door complexe, langdurige en versnipperde regelgeving. Minder regels, meer kwaliteit voor de leefomgeving, een grotere keuzevrijheid voor ondernemers en kortere procedures. O, en ook meer ruimte voor maatwerk: De Omgevingswet houdt straks rekening met regionale verschillen, zoals stedelijke groei en bevolkingskrimp. Zeg nou zelf: Komt dat niet heel dichtbij één van onze kernwaardes: lokale binding? Onze medewerkers hebben niet alleen kennis van het fysieke domein, maar ook van de lokale omgeving waarin we werken.

    Met behoud van het goede dat we al ontwikkeld hebben maken we ons dus op voor de nieuwe toekomst!

  • We mogen meer aan windowdressing doen

    Cora Smelik 14-09-2015
    We mogen meer aan windowdressing doen

    Mijn moeder is Groningse. Als zij iemand zichzelf op de borst zag kloppen, zei ze altijd hoofdschuddend:

    “Niks wezen en niks lieken is helemaol niks”

    Toen ik afstudeerde en een mijn vriendin vroeg of ze niet heeeel trots op me was, zei ze: “Mwa, ze heeft toch gewoon gedaan wat ze moest doen?” Mijn vriendin was een beetje van slag maar ik snapte precies wat mijn moeder bedoelde. Gewoon je verantwoordelijkheid nemen hoort bij het leven.

    De nuchtere Twentse mentaliteit is voor mij dus niet onbekend. Ik voel me thuis in een omgeving zonder onnodige opsmuk en zonder dikdoenerij.  Waar mensen graag iets moois neerzetten, maar als het er staat hoef je er ook niet mee te koop te lopen toch? Ook in ons netwerk merk ik die kritische houding vaak: we willen wel echt kunnen waarmaken wat we zeggen. En als er nog wat te verbeteren valt, dan moet dat benoemd kunnen worden.

    Toch zijn Twentenaren wel degelijk trots. Alleen willen wij de resultaten voor zich laten spreken. We kloppen onszelf niet op de borst voordat we echt en met recht kunnen zeggen dat we onze ambities hebben waargemaakt. De enige kanttekening die ik daarbij heb, is dat je je successen soms even in het zonnetje moet zetten omdat ze anders domweg over het hoofd worden gezien. Heeft Den Haag wel door wat we allemaal hebben gepresteerd in de afgelopen jaren? In de landelijke evaluatie staat dat de netwerk-RUD’s niet onderdoen voor andere Omgevingsdiensten. Ik denk dat we op sommige vlakken zelfs verder zijn dan de gemiddelde Omgevingsdienst! En dat succes nemen we straks mee als we ons om moeten gaan vormen tot een meer klassieke organisatie.

    Wij hebben op ons eigen kantoor ons best gedaan om een meer zichtbare uitstraling te krijgen: heel concreet door onze ramen te versieren. Windowdressing dus. We hebben sinds een week een fantastisch kleurrijke RUD-bestickering op onze ramen in Almelo.

    En verrek: het geeft me net dat beetje extra gevoel van trots als ik door onze voordeur naar binnen loop.

     

     

  • Loslaten versus Houvast

    Cora Smelik 27-07-2015
    Loslaten versus Houvast

    Het is nogal wat! De doorontwikkeling van de RUD is in volle gang en dat merken jullie als medewerkers aan den lijve. De inzetprocedure begint steeds meer gestalte te krijgen en we zetten ook stappen op het gebied van uniformering van processen. Dat betekent dat we ons bevinden in een periode van onzekerheid (wat betekent dit voor mijn werk?) en wennen aan een nieuwe manier van werken.

    Terwijl deze dynamiek nog in volle gang is, komen de andere ontwikkelingen alweer op ons af: interne en externe ontwikkelingen dwingen ons waarschijnlijk om de koers van het schip bij te draaien. In september vergadert de 2e Kamer over het wetsvoorstel VTH en in het najaar wordt er een businesscase ontwikkeld voor de toekomstige RUD. De kans is groot dat we voor 1 januari 2018 op een nieuwe werkelijkheid afstevenen. Misschien komen alle medewerkers straks wel in dienst bij de RUD, die dan een gemeenschappelijke regeling is.

    Wacht even; hoor ik sommige medewerkers zeggen. Er zou veel veranderen maar we hadden altijd 1 zekerheid: We zouden toch altijd bij onze gemeente blijven werken? Zo raken we onze houvast kwijt!

    De werkelijkheid verandert in de huidige maatschappij zo snel, dat wat gisteren nieuw was, morgen alweer als oud wordt gezien. Dus voordat iets als oud en vertrouwd wordt gezien, veranderen we alweer door. Het moeilijkste bij een reorganisatie of verandering is het loslaten van het oude. Dit is pittig en spannend, omdat je het gevoel krijgt geen regie meer te hebben. Door (krampachtig) te blijven vasthouden bereik je echter het tegenovergestelde van wat je wil bereiken.

    Vergelijk het met een hoopje fijn zand. Probeer dat maar eens in je hand te houden! Kansloos. Fijn zand wil bewegen, wil niet opgesloten zitten. Hou harder je in het zand knijpt, hoe meer je de grip erop kwijt raakt.

    De filosoof Kierkegaard zei het al:

    Loslaten betekent tijdelijk het houvast verliezen. Niet loslaten betekent voor altijd het houvast verliezen

    En onze eigentijdse huis-tuin-en-keuken filosofe Loesje zegt het zo:

    Als je loslaat heb je twee handen vrij

    Ik wens ons allen de komende tijd veel kracht toe om los te laten waar dat nodig blijkt!

  • Ping Pong

    Cora Smelik 20-05-2015
    Ping Pong

    Successen moet je vieren!

    Stapje voor stapje zijn we aan het bouwen aan de RUD. Soms voelt het als 2 stappen vooruit, 1 stap achteruit. Maar steeds vaker zie je in contacten tussen professionals een nieuwe energie ontstaan. Hoe meer er samengewerkt wordt, hoe groter de verrijking. Dat zie je bij de werkgroepen en kennispunten die zich buigen over de producten en diensten. Er wordt op dit moment een inventarisatie gemaakt waarbij alle processen en stappen die in hoofden van medewerkers zitten worden vastgelegd en vergeleken. Zo komen we dichterbij het borgen van de kwaliteit van onze output.

    Je ziet het ook terug bij de kennispunten en de kennisplatforms die zijn ontstaan uit de pilots WABO-breed.  Collega’s ontmoeten elkaar daar in hun vakgebied; ze weten elkaar te vinden als ze een vraag hebben en ze lezen elkaar stukken tegen.

    Op ICT gebied is ook een intensivering van de samenwerking zichtbaar. Applicatiebeheerders geven elkaar tips hoe je het beste uit Squit kunt halen.

    Alles wat je aandacht geeft groeit! Laten we ons dus focussen op successen en die ook in het zonnetje zetten. Het kennispunt Asbest gaf hierin onlangs het goede voorbeeld door een mooi stuk op de website te plaatsen.

    Bij de ICS hebben wij een grote vaas neergezet en Majella heeft een lading pingpongballen gekocht. Iedere keer dat wij een succes zien, pakken wij een pingpongbal, schrijven daar een succes op en gooien ‘ m in de vaas. Zo wordt visueel ook duidelijk  welke dingen goed gaan!

    Hebben jullie ook een succes te vieren? Kom dan een pingpongbal scoren en gooi ‘m bij ons in de vaas! Of laat via de mail even weten dat er een balletje bij mag!

    Want een succes van één van jullie is een succes van ons allemaal!

     

  • Samenwerken in vertrouwen

    Cora Smelik 18-03-2015
    Samenwerken in vertrouwen

     

    Prof. Mr. Maarten Willems zei het zo mooi aan het einde van zijn speech tijdens de medewerkersmiddag:

    "Vertrouw op de mensen met wie je samenwerkt. Of anders moet je gaan samenwerken met mensen die je vertrouwt."  

    De stappen die we in 2015 gaan zetten, lukken alleen als we elkaar vertrouwen. Dat is de basis van ons netwerk.

    Op 17 maart hebben we samen de draad opgepakt om aan dat vertrouwen en aan ons netwerk verder te bouwen.

    Leuk om te zien hoe de deelnemers aan de pilots enthousiast kunnen vertellen over de samenwerking die zij op het gebied van Constructieve Veligheid of Juridische Expertise zoeken in Twente. Ook de dilemma's die ze daarbij tegenkwamen werden benoemd.

    De medewerkersmiddag was druk bezocht; met ruim 120 medewerkers hebben we stil gestaan bij de inzetprocedure en de andere speerpunten voor 2015. Er werd ruim gebruik gemaakt van de gelegenheid om vragen te stellen. Gelukkig geven de medewerkers van de RUD Twente geen gehoor aan dat andere advies van Prof. Mr. Willems: "Zie Cora als een goede vriendin die altijd gelijk heeft". Ik stel het namelijk bijzonder op prijs om met jullie in gesprek te gaan over de ontwikkelingen. Daar hoort een tegengeluid - of een zorg die wordt geuit - bij. Binnen de kaders en de afspraken die zijn gemaakt is er immers ruimte voor aanscherping en perfectionering van het HOE. Vertrouwen betekent niet: blind volgen. Mee- en dwarsdenken zorgt ervoor dat we net dat stapje verder gaan!